Dogoterapia

Bliski kontakt ze zwierzętami może czynić cuda. Dobroczynny wpływ czworonogów na zdrowie, samopoczucie psychiczne, rozwój intelektualny i społeczny wykorzystuje się w ramach terapii z udziałem zwierząt. Wśród czworonożnych terapeutów prym bez wątpienia wiodą psy.
 

Dogoterapia (kynoterapia) to jedna z najpopularniejszych form terapii z udziałem zwierząt. Polega ona na włączeniu odpowiednio dobranego, przeszkolonego psa w proces rehabilitacji lub leczenia dzieci i osób dorosłych cierpiących z powodu różnorodnych problemów. Czworonóg w tym przypadku odgrywa rolę niezastąpionego pomocnika, który wspomaga ludzkiego terapeutę w pracy i jednocześnie ułatwia osiąganie zamierzonych efektów terapii. Dogoterapia bazuje na więzi, jaka tworzy się między pacjentem, a psem. Wykorzystuje wielokierunkowe oddziaływanie czworonogów na ludzi. 

​

Terapia z udziałem psa nie bez powodu uznawana jest za najbardziej naturalną formę animaloterapii. Domowe czworonogi to wszak najlepsi przyjaciele człowieka. Korzyści z kontaktów z psami mogą czerpać zarówno dzieci, osoby dorosłe, jak i seniorzy. Kynoterapia znajduje zastosowanie w leczeniu niepełnosprawnych fizycznie, intelektualnie, emocjonalnie i społecznie. Polecana jest dla osób cierpiących z powodu: autyzmu, nadpobudliwości psychoruchowej, padaczki, mózgowego porażenia dziecięcego, zespołu Downa, nerwicy, niedowładu kończyn, schizofrenii, wad postawy, stanów lękowych, zaburzeń mowy, widzenia i słyszenia. Świetnie sprawdza się także w przypadku dzieci mających problemy z nauką czy nawiązywaniem kontaktów społecznych.

​

Terapia z udziałem psa ma liczne walory edukacyjne. Ułatwia koncentrację uwagi, zwiększa zaangażowanie w naukę, kształtuje orientację przestrzenną, ułatwia rozpoznawanie i wyrażanie swoich emocji, poprawia sprawność ruchową, pamięć i umiejętności komunikacyjne, rozwija słownictwo. Podczas zajęć dogoterapeutycznych pacjenci zyskują też wiedzę na temat psiaków i praw przyrody. Uczą się samodzielności, odpowiedzialności i empatii. Uczestnictwo w opiece nad czworonogami daje im poczucie bycia potrzebnymi i zmniejsza uczucie osamotnienia. 

Głaskanie czworonogów wpływa na wydzielania neuroprzekaźników i hormonów. Dzięki kontaktowi dotykowemu ze zwierzakiem zwiększa się wydzielanie endorfin, a spada poziom kortyzolu i adrenaliny. Ma to bezpośredni wpływ na poprawę nastroju pacjenta, a co za tym idzie – na przebieg całej terapii